Posts

Posts uit augustus, 2021 weergeven
  Het is wel goed mijn lief, ik ben alleen maar gewond - It's alright ma I'm only bleeding   Uitgebracht in 1965 op het album Bringing It All Back Home . Geschreven in de zomer van 1964  Vertaling en interpretatie Hans van Keken. He t epos It's alright ma I'm only bleeding van Bob Dylan is de beschrijving van een jong mens die tot de wereld van de volwassenen toetreedt. Kortom een song over het volwassen worden. Verhaalt aan zijn lief [i] in sussende bewoordingen, soms in wanhoop,  eindigend in berusting. De refrein-delen: Ik zucht alleen maar; Ik kan het wel aan; Ik heb niets mijn lief om voor te leven; Ik kan het wel af zonder geloof; Zo is het leven nu eenmaal.   It's alright, Ma, I'm only sighing. And it's alright, Ma, I can make it. I got nothing, Ma, to live up to. But it's alright, Ma, if I can't please him. But it's alright, Ma, it's life, and life only.   Met als uiteindelijke bevinding: Ik ben alleen maar gewond : I’m only b
  De Godverlaten Buurt - Desolation Row Interpretatie en vertaling Hans van Keken   De Godverlaten Buurt Ze verkopen ansichten van de lynchpartij Ze verven de paspoorten bruin De schoonheidssalon zit vol zeelui Het circus is in de stad. Daar is de blinde verantwoordelijke voor de openbare veiligheid 1) Ze hebben hem in trance gebracht Een hand is vastgebonden aan de koorddanser De ander zit in zijn broekzak En de oproerpolitie, die is rusteloos. Ze willen er op los gaan Als mijn Dame en ik uitkijken Over de Godverlaten Buurt Wat Desolation Row oproept, is de schildering van een godverlaten Buurt . Het begin is indrukwekkend en nu ik weet waar het op teruggaat zeer bezwaarlijk, namelijk de lynchpartij in 1920 in Duluth (Minnesota) de geboorteplaats van Bob Dylan. De lynchpartij in Duluth , waarbij drie zwarte medewerkers van het "James Robinson Circus" omkwamen, inspireerde Bob Dylan   voor het nummer Desolation Row. De vader van Dylan woonde destijds vlak b
    De Johanna Visioenen - Visions of Johanna   Interpretatie en vertaling Hans van Keken Visions of Johanna door Bob Dylan, Blonde on Blonde, 1966  Dromen kunnen uitgroeien tot nachtmerries. Je krijgt ze in je slaap. Maar dromen zijn geen visioenen. Visioenen zijn vergezichten in de geest, soms doembeelden, maar altijd vooruitziend van karakter met soms surrealistische trekken. Je hoeft er zeker niet voor in slaap te zijn. En dat is waar we hier mee te maken hebben met de visioenen van Johanna. In deze song van Bob Dylan is iemands leven verwoord, die een lief uit het verleden niet kan loslaten. Zoals de jongeling die aan zijn eerste meisje is blijven hangen. Niets, ook andere vrouwen niet kunnen de band met die geliefde ontkoppelen of te niet doen. Die band is en blijft obsessief aanwezig in zijn bestaan opgeroepen door de visioenen. Daar gaat het over in De Johanna Visioenen. De overweldigende rol van de visioenen van Johanna is af te lezen aan de refreindelen: And the